ΤΟΝ ΠΑΛΙΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙΡΟ, όταν οι ευχές βοηθούσαν ακόμα στις δύσκολες περιστάσεις, ζούσε ένας βασιλιάς. Όλες oι θυγατέρες του ήταν πανέμορφες, η μικρότερη όμως ήταν τόσο όμορφη, ώστε ακόμακι ο ήλιος, που τόσα έχουν δει τα μάτια του, τη θαύμαζε κάθε φορά που αντίκριζε το πρόσωπό της. Κοντά στον πύργο του βασιλιά ήταν ένα μεγάλο και σκοτεινό δάσος. Και μέσα στο δάσος, κάτω από μια γέρικη φλαμουριά, ανάβλυζε μια πηγή, τις πολύ ζεστές μέρες λοιπόν η κόρη του βασιλιά πήγαινε στο δάσος και καθόταν να δροσιστεί πλάι στα νερά της.Και για να περνάει την ώρα
της, είχε ένα χρυσό τόπι, που το πετούσε ψηλά και τό 'πιανε πάλι. Το τόπι αυτό ήταν το πιο αγαπημένο της παιχνίδι.
ΖΙΩΓΑΣ ΒΑΣΙΛΗΣ
-
[1937-2001]
*ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ:*
Ο Βασίλης Ζιώγας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1937, με καταγωγή από το
Συρράκκο Ιωαννίνων. Μεγάλωσε όμως και έμεινε στην Αθήνα. Σπ...
